Geschiedenis van de praktijk

Praktijkpand

Huisartspraktijk Willem S. van Randen is gevestigd in een pand aan de Hoofdweg in Amsterdam West.
Het pand is onderdeel van een huizenblok ontworpen door architect Wijdeveld. Ook het huizenblok aan de overkant is door hem ontworpen. Deze architect behoorde tot de Amsterdamse_School. 
De architecten van de Amsterdamse School, zoals Berlage,  wilden met fraaie architectuur het leven van de arbeiders verbeteren.
Dit gedeelte van de Hoofdweg en het Mercatorplein is gebouwd in de jaren twintig.

De bebouwing rond het Mercatorplein en de Hoofdweg is de afgelopen tien jaar met gebruikmaking van hoogwaardige materialen grondig gerenoveerd in de oorspronkelijke staat.
Zo werden alle hijsbalken met bekapping teruggeplaatst en de oorspronkelijke roedeverdeling van de ruiten hersteld. De glas-in-looramen werden waar verdwenen, vervangen door nieuwe glas-in-loodramen volgens oorspronkelijk ontwerp en geplaatst tusen dubbel glas. De sierranden rond de voortuinen werden hersteld.

Op het Mercatorplein werd de in de jaren zestig wegens bouwvalligheid afgebroken toren in de oorspronkelijke staat herbouwd.
De indeling achter de gevels werd grondig aangepast aan de huidige eisen.

 

Huisartsen

Vanaf het het eerste begin was er in dit pand een huisartspraktijk gevestigd.
De eerste huisarts was dokter G.W. Bakker. Hij sprak ook Chinees, vaak tot verrassing van patiënten.
Hij was daarvoor gouvernementsarts geweest in Nederlands Oost-Indië (het huidige Indonesië).
Uit verhalen komt hij naar voren als iemand die er niet omheen draaide en recht door zee ging.
Hij woonde op de Hoofdweg naasst de praktijk.


IN 1956 werd hij opgevolgd door de vader van de huidige huisarts.
Dokter S. van Randen kwam uit Friesland en studeede geneeskunde in Groningen.Hij trouwde met een vrouw uit Amsterdam. De opleiding tot psychiater in Franeker bleek na enkele jaren niet te zijn wat hij zocht.
Hij werd huisarts en verhuisde naar Amsterdam met vrouw en zoon.
Na enkele verhuizingen vestigden zij zich evenals dokter Bakker op de Hoofdweg; echter niet naast de praktijk maar verderop bij het Surinameplein.
Naast de huisartspraktijk vond dokter S. van Randen nieuwe uitdagingen als huisartsenopleider (een toen nieuw fenomeen), medisch adviseur van diverse bedrijven en bejaardenhuizen, als keuringsarts, als lid van de Ziekenfondsraad en als bestuurslid en later voorzitter van de Amsterdamse Huisarten Vereniging, de Landelijke Huisartsen Vereniging en van de mede door hem opgerichtte Sitichting Pensioenfonds voor Huisartsen.


De tegenwoordige huisarts Willem S. van Randen werd geboren in Friesland, verhuisde als kind met zijn ouders naar Amsterdam en raakte aan deze stad gehecht.
Hij studeerde geneeskunde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Daarna werkte hij tijdens de huisartsenopleiding in Berkhout (bij Hoorn) en Loosdrecht.
In 1985 vesigde hij zich als huisarts in associatie met zijn vader. Na diens pensionering in 1992 zette hij de praktijk alleen voort.

Als huisarts is hij niet alleen geïntereseerd in de gezondheid(sklachten) van zijn patiënten maar voelt hij zch ook zeer betrokken bij de mens achter de patiënt. Hij wil daarbij ook aanspreekpunt zijn voor patiënten die te maken krijgen met een steeds meer gespecialiseerde en versnipperde gezondheidszorg.
Hij was jarenlang als vaste huisarts verbonden aan een bejaardenhuis en een groepsverzorgingshuis.
Naast de huisartspraktijk was hij medisch adviseur voor diverse grote bedrijven en verbonden aan een Arbodienst en verschillende grote levensverzekeringsmaatschappijne.
Als kwaliteitsconsulent van het Nederlands Huisartsen Genootschap organiseert hij nascholingen voor huisartsen.

De mogelijheden tot hulp in de praktijk zijn steeds verder uitgebreid.
Op dit moment werken naast de huisarts en doktersassistentes ook een verpleegkundige voor diabetes, een psychiatrisch verpleegkundige, een diëtiste en een praktijkondersteuner in de praktijk.

De afgelopen tijd heeft Willem van Randen zich ook gericht op de praktijkorganisatie en op de inrichting van het praktijkpand. Doel is tijdsbesparing door een efficiënte werkwijze, automatisering en inrichting.
Hierdoor blijft blijft voldoende tijd beschikbaar voor contact met patiënten. 
Voor de inrichting wordt door een menselijke maat en warme kleuren gestreefd naar een omgeving waar het aangenaam werken en verblijven is.

 

Medische mogelijkheden

De medische mogelijkheden zijn sinds de eerste huisarts sterk veranderd.

Dokter G.W. Bakker kon de specialist thuis bij de patiënt in consult vragen, had een handvol medicijnen ter beschikking waaronder sulfa, jodium, aspirine en arsenicum (tegen psoriasis). Er waren vrijwel geen antibiotica beschikbaar. Hij gaf hulp bij bevallingen. Elke huisarts wist zonodig de verlostang te hanteren bij bevallingen.Alleen voor de specialist was er (beperkte ) mogelijheid om een röntgenfoto of een ECG (hartfilmpje) te laten maken. Huisartsen waren meer dan nu afhankelijk van lichamnelijk onderzoek. Zij waren dan ook zeer  bedreven in diagnostiek door percussie (kloppen op het lichaam) en auscultatie (luisteren met de stethoscoop naar lichaamsgeluiden).

Tijdens de praktijkjaren van dokter S. van Randen werd nierdialyse (uitgevonden door de Nederlander Kolf) voor iedereen bereikbaar, kwamen antibiotica (ontdekt door Alexander Fleming) op ruime schaal beschikbaar, werd de behandeling van suikerziekte met tabletten mogelijk (insuline was voorheen op beperkte schaal beschikbaar)  en effectieve behandeling van tuberculose. Het aantal medicijnen nam zo toe dat een boek met de omschrijving van alle medicijnen de dikte van een telefoonboek had.
Uitgebreid onderzoek met röntgenfoto`s, ECG en bloedonderzoek werd mogelijk. De CT scan en MRI scan werden uitgevonden. Onderzoek door middel van echo, doppler en isotopenonderzoek met radioactieve markers werd mogeljk. De eerste harttransplantatie ter wereld werd verricht (1967). Reanimatie en defribileren werd gangbaar. Kunstgewrichten werden ontwikkeld. Het werd mogelijke psychische ziektenzoals depressies en psychosen doeltreffend met medicijen te behandelen.

Sinds huisarts Willem S. van Randen zich hier als huisarts vestigde is het aantal medicijnen verder toegenomen. Longfucntieonderzoek en gatroscopie kunnen nu door de huisarts worden aangevraagd. Vele soorten kanker zijn  te genezen. AIDS is geen dodelijke ziekte meer. Steeds meer operatise kunnen door middel van een kijkoperatie worden uitgevoerd. Long- en levertranspantatie zijn mogelijk geworden, coronaire bypass operaties (omleding voor kransvaten van het hart) zijn geen bijzonderheid meer evenals behandeling door "dotteren"(met een ballon dichtgeslipte vaten opendrukken). Bij reumatoïde artritis (rheuma) is met tabletten gewrichtsmisvorming en invalditeit meestal te voorkomen.

 

Voorbeeld

Een goed voorbeeld van deze ontwikkelingen is de behandeling van maagzweren.

In de tijd van dokter G.W. Bakker was de gangbare behandeling voor maagzweren kuren met het Meulengracht dieet (gepureerd voedsel met veel melk en room) en rust.
Niet genezende maagzweren werden door operatie (vernoemd naar de chirurg Bilroth) samen met een groter of kleiner stuk van de maag verwijderd.
De oorzaak van maagzweren werd gezocht in het type persoonlijkheid en stress.

Tijdens de praktijkjaren van dokter S. van Randen werd bij niet genezende maagzweren de zenuw doorgesneden die de maag en de andere buikorganen aanstuurt (vagotomie).
Later werd het mogelijk alleen de aftakking naar de maag zelf door te snijden. Nog weer later werd het mogelijk alleen de zenuwtakjes door te snijden die de maagzuurproductie beïnvloeden.
In de jaren zeventig werden de zuurremmers uitgevonden.
Maagzweren werden nu met een tablettenkuur behandeld. Operaties raakten in onbruik.

Tijdens de laatste studiejaren van huisarts Willem S. van Randen werd de maagbacterie (Helicobacter Pylori) ontdekt.
Deze wordt op dit moment als de belangrijkste oorzaak van maagzweren gezien.
Uit onderzoek van mummies blijkt dat deze bacterie al 2000 jaar in de maag voorkomt. Altijd was aangenomen dat bacteriën niet konden overleven in de maag met zijn sterke maagzuur (pH=1).
En wat niet werd gezocht, werd ook niet gevonden. 
De maagbacterie leeft in het beschermende slijmvlies van de maagwand.

Naast tevredenheid over de enorme toename van medische mogelijkheden past ook bescheidenheid.